Czy renifery zmieniają kolor oczu? Zimą kryją w sobie jeszcze więcej magii
Renifery od razu przywołują obrazy pełne świątecznego uroku. Skrzypiący śnieg, mroźne powietrze, miękkie światło lampek i ta wyjątkowa atmosfera, która pojawia się tylko zimą. Właśnie dlatego tak łatwo uwierzyć, że te niezwykłe zwierzęta skrywają w sobie coś więcej niż tylko urokliwy wygląd. Naukowcy odkryli, że zimą oczy reniferów odbijają światło inaczej niż latem. To jedna z tych ciekawostek, które brzmią jak fragment świątecznej opowieści, a jednak mają swoje bardzo konkretne wyjaśnienie w naturze.
- Zimą oczy reniferów odbijają światło na niebiesko, a latem w cieplejszych, złotych tonach. Ten efekt naprawdę istnieje i od lat fascynuje badaczy oraz miłośników przyrody. Zmiana koloru oczu reniferów pomaga im lepiej widzieć w zimowych warunkach, gdy tereny są pokryte śniegiem.
- Sezonowa zmiana pomaga reniferom lepiej odnaleźć się w arktycznym półmroku. Dzięki temu ich wzrok lepiej radzi sobie w czasie długiej zimy i słabego światła. Renifery żyją na terenach, gdzie występuje noc polarna, a ilość światła jest tam znacząco ograniczona przez długie zimowe miesiące.
- To zjawisko łatwo rozpala wyobraźnię, bo łączy naukę z czymś niemal baśniowym. Nic dziwnego, że renifery tak mocno kojarzą się z magią świąt. Co więcej, renifery są jedynymi zwierzętami, które zmieniają kolor oczu w zależności od pory roku, co daje im przewagę w przetrwaniu w tych trudnych warunkach.
Są takie zimowe ciekawostki, które pasują do grudnia idealnie. Pachną lasem, migoczą jak lampki na choince i sprawiają, że na chwilę wraca dziecięce zdziwienie. Do tej kategorii bez wątpienia należą renifery i ich niezwykłe oczy.
Bo choć brzmi to jak legenda opowiadana przy świątecznym stole, renifery naprawdę zmieniają sposób, w jaki ich oczy odbijają światło. Brzmi jak piękna metafora zimy, a jednak stoi za nią prawdziwe zjawisko obserwowane przez naukowców. Natura znów udowadnia, że potrafi tworzyć najpiękniejsze historie.

Zbliżenie oka i poroża renifera na jasnym, zimowym tle. Źródło: Sophie Renevey / Unsplash.
Czy reniferom naprawdę zmienia się kolor oczu?
Tak, ale warto to ująć prosto i precyzyjnie – u reniferów w zależności od pory roku zachodzą fizyczne zmiany w oku, które wpływają na sposób odbijania światła. Te zmiany są adaptacją do warunków świetlnych – latem oczy mają kolor złoto-pomarańczowy, a zimą stają się niebieskie.
W wielu artykułach spotkasz zdanie, że reniferom zmienia się kolor oczu. To skrót, który dobrze oddaje sens tej ciekawostki, ale z naukowego punktu widzenia sprawa jest trochę dokładniejsza. Chodzi bowiem nie o tęczówkę, ale o światło odbijające się z wnętrza oka.
Co dokładnie zmienia się w oku renifera?
W oku renifera znajduje się specjalna warstwa o nazwie tapetum lucidum, która pomaga wykorzystać nawet bardzo słabe światło. Dzięki niej promienie, które nie zostały od razu wychwycone, mogą odbić się i jeszcze raz przejść przez oko.
Tapetum lucidum to błona, inaczej nazywana makatą odblaskową, w której mieści się kolagen. Struktura kolagenu zmienia się pod wpływem ciśnienia wewnątrz oka, szczególnie zimą, gdy z powodu braku światła renifery mają szeroko otwarte źrenice. To jednocześnie zwiększa ciśnienie w oku, przez co kolagen układa się ciaśniej. Błona odbija więc światło powrotem na siatkówkę, dając oczom reniferów drugą szansę na uchwycenie fotonów w słabym oświetleniu.
Ten mechanizm jest odpowiedzialny za skuteczność widzenia reniferów w słabym oświetleniu i tym samym zwiększa skuteczność widzenia zwierząt. Co ciekawe, te zmiany mają wpływ na zwiększoną wrażliwość na światło ultrafioletowe i promienie ultrafioletowe. Innymi słowy, oczy reniferów działają jak noktowizory, co pozwala im lepiej widzieć w zakresie światła ultrafioletowego.
Z naszego punktu widzenia zmiana koloru błony wewnątrz oka jest niewielka, ale dla renifera ma znaczenie praktyczne. To ogromna pomoc tam, gdzie dzień przez długie tygodnie jest krótki, a krajobraz pogrąża się w półmroku.

Renifer z oszronionym pyskiem i widocznym okiem na tle zaśnieżonego lasu. Źródło: Nikola Johnny Mirkovic / Unsplash.
Dlaczego zimą ich oczy przyjmują niebieski odcień?
Zimą renifery żyją w bardzo słabym świetle, szczególnie podczas ciemnej zimy. Dzień jest krótki, słońca jest mało, a przez dużą część czasu otoczenie pozostaje przygaszone. Arktyczna zima ma chłodne, przygaszone, rozlane światło – zupełnie inne od letniego blasku. Renifery żyjące w takich warunkach muszą radzić sobie z długimi godzinami słabej jasności, która bardziej przypomina przeciągający się zmierzch niż pełen dzień.
Badacze uznali, że niebieski, a nawet ciemnoniebieski odcień zimowego odbicia oczu pomaga reniferom lepiej wykorzystywać światło obecne w arktycznym otoczeniu. Zmiana koloru jest adaptacją do ciemnych warunków i pozwala lepiej widzieć w ograniczonym świetle, zwiększając wrażliwość na promieniowanie ultrafioletowe.
Niebieski odcień lepiej współgra z zimowym otoczeniem i pomaga wykorzystać to, co w krajobrazie jeszcze da się dostrzec. Podobnie jak inne adaptacje, zmiana koloru oczu i inne przystosowania działają razem, by umożliwić przetrwanie w trudnych warunkach. To jeden z powodów, dla których renifery tak dobrze radzą sobie tam, gdzie dla wielu innych zwierząt warunki byłyby po prostu trudne.
Czy zmiana koloru oczu pomaga reniferom lepiej widzieć?
Tak, właśnie z tym wiąże się największe znaczenie całego zjawiska. Badania naukowców pokazują, że renifery rozwinęły zdolności, które pozwalają im znakomicie radzić sobie zarówno w ciągłych ciemnościach, jak i wtedy, gdy jest jasno przez 24 godziny na dobę. Zimą oczy reniferów stają się bardziej czułe na światło. Dzięki temu renifery lepiej odnajdują się w śnieżnym krajobrazie i sprawniej reagują na to, co dzieje się wokół nich. To bardzo cenna przewaga w świecie, gdzie dzień bywa ledwie muśnięciem jasności.
Renifery mają najwięcej przystosowań do widzenia w trudnych warunkach, co daje im przewagę nad drapieżnikami i pozwala skuteczniej chronić się przed nimi. Renifery żyją na terenach, gdzie mogą znajdywać pożywienie nawet w trudnych warunkach, dzięki zdolności widzenia w ultrafiolecie. Zmiana koloru warstwy oka nie oznacza jednak wcale, że renifery widzą w kompletnej ciemności. Chodzi raczej o lepsze radzenie sobie w słabym, zimowym świetle. Ta zmiana pomaga im przetrwać. Słabe światło utrudnia poruszanie się, szukanie pożywienia i wychwytywanie ruchu w otoczeniu. Renifery żywią się szczególnym gatunkiem porostu (Cladonia rangiferina), który silnie pochłania światło UV, co pozwala im lepiej widzieć w zaśnieżonym nocnym krajobrazie. Dzięki swojemu niezwykłemu wzrokowi renifery widzą porosty z daleka w zimowych ciemnościach, co pozwala im oszczędzać energię na wędrówki w poszukiwaniu żywności.
To właśnie tutaj nauka spotyka się z zimową wyobraźnią. Bo kiedy my myślimy o reniferach w kontekście świąt, sanek i mroźnego nieba, natura pokazuje, że ich niezwykłość naprawdę istnieje.

Renifer zaprzężony do sań w zaśnieżonym lesie. Źródło: Norman Tsui / Unsplash.
Skąd bierze się popularność tej ciekawostki?
Są zwierzęta, które budzą sympatię i są takie, które uruchamiają obrazy, emocje i wspomnienia. Renifery należą do tej drugiej grupy. Wystarczy jedno skojarzenie, by przed oczami pojawił się grudniowy wieczór, miękki koc, ciepła herbata i blask choinki.
Informacja o ich niebieskich oczach zimą idealnie wpisuje się w ten nastrój. Ma w sobie chłód arktycznej nocy, odcień śniegu odbijającego światło i coś bardzo bliskiego świątecznej magii. Dlatego ten temat tak dobrze wybrzmiewa właśnie zimą, kiedy szukamy historii pięknych, lekkich i odrobinę niezwykłych.
Renifery przypominają nam, że natura potrafi zaskoczyć subtelniej niż najlepsza bajka. Czasem wystarczy jedno spojrzenie, by zobaczyć w niej coś naprawdę wyjątkowego.
Reniferom rzeczywiście zmienia się zimą i latem sposób, w jaki ich oczy odbijają światło. Latem pojawiają się cieplejsze, złote tony, a zimą chłodny błękit. Ten fenomen pomaga im lepiej funkcjonować w słabym północnym świetle i świetnie pokazuje, jak sprytnie natura dostosowuje zwierzęta do warunków życia.
Renifery to jedyne zwierzęta, o których wiadomo, że zmieniają kolor oczu zimą – ich oczy przeszły zmiany w odpowiedzi na warunki środowiskowe, co pozwala im lepiej widzieć w trudnych warunkach atmosferycznych.
A przy tym trudno oprzeć się wrażeniu, że to jedna z najpiękniejszych zimowych ciekawostek. Renifery już same w sobie mają w sobie coś wyjątkowego, a gdy dodamy do tego oczy skrywające błękit arktycznej zimy, cała historia nabiera jeszcze piękniejszego, świątecznego blasku.
Źródła:
-
Stokkan K-A, Folkow L, Dukes J, Neveu M, Hogg C, Siefken S, Dakin SC, Jeffery G. 2013, "Shifting mirrors: adaptive changes in retinal reflections to winter darkness in Arctic reindeer".
-
Fosbury RAE, Jeffery G. 2022, "Reindeer eyes seasonally adapt to ozone-blue Arctic twilight by tuning a photonic tapetum lucidum".
-
Hogg C, Neveu M, Stokkan K-A, Folkow L, Cottrill P, Douglas R, Hunt DM, Jeffery G. 2011, "Arctic reindeer extend their visual range into the ultraviolet".
-
Tyler NJC, Jeffery G, Hogg CR, Stokkan K-A. 2014, "Ultraviolet Vision May Enhance the Ability of Reindeer to Discriminate Plants in Snow".
Zdjęcie główne:
Renifer wychylający się zza pnia drzewa na śnieżnym tle z drewnianym domkiem i saniami w tle. Źródło: Shepherd / Unsplash.